CARINSKI ZAKON

Broj 45/92, 16/93, 50/93, 28/96, 29/97, 59/98, 23/2001 i 36/2002

I OSNOVNE ODREDBE

Član 1.

Ovim zakonom uređuju se carinsko područje, carinski pogranični pojas, carinski prelaz, carinska roba, carinska osnovica, mere carinskog nadzora, carinske povlastice, kao i prava i obaveze lica i ovlašćenja carinskih organa u vezi sa prelaskom robe i lica preko carinske linije.

Carinsko područje

Član 2.

(1) Carinsko područje Savezne Republike Jugoslavije obuhvata teritoriju Savezne Republike Jugoslavije (u daljem tekstu: Jugoslavija).

(2) Carinsko područje Jugoslavije je ograničeno carinskom linijom koja je istovetna sa državnom granicom Jugoslavije.

(3) Carinsko područje Jugoslavije je jedinstveno.

Carinski pogranični pojas

Član 3.

(1) Carinski pogranični pojas na kopnu obuhvata deo carinskog područja Jugoslavije u širini do 15 km od carinske linije u dubinu teritorije Jugoslavije.

(2) Odredba stava 1. ovog člana primenjuje se i kad carinska linija prelazi graničnom rekom.

(3) Carinski pogranični pojas na graničnom jezeru obuhvata deo carinskog područja Jugoslavije od carinske linije na jezeru i do 5 km kopna od obale jezera.

(4) Carinski pogranični pojas na moru obuhvata deo carinskog područja Jugoslavije u širini od 5 km kopna od obale, područje od obale do spoljne granice teritorijalnog mora, kao i područje u širini od dve nautičke milje, računajući od spoljne granice teritorijalnog mora u pravcu otvorenog mora.

Carinska roba

Član 4.

(1) Carinska roba su sve stvari koje se u carinsko područje uvoze, odnosno unose ili primaju i koje se iz tog područja izvoze, odnosno iznose ili šalju, ili se preko tog područja provoze, odnosno pronose.

(2) Carinska roba se mora prijaviti carinarnici.

(3) Carinskom robom, u smislu stava 1. ovog člana, smatraju se i:

1. žive životinje koje se uvoze, izvoze ili provoze;
2. električna energija, gas ili tecnost koji se električnim vodovima, gasovodima, naftovodima, vodovodima ili na drugi način uvoze, izvoze ili provoze;
3. prevozna, odnosno prenosna sredstva kojima se roba i putnici prevoze preko carinske linije ili koja su namenjena za prevoz robe i putnika preko carinske linije;
4. brodovi koje preduzeća nabavljaju u inostranstvu ako se počnu privredno iskorišćavati pre prelaska carinske linije;
5. stvari koje su na carinsko područje Jugoslavije dospele na ma koji način
6. domaća roba koja se prevozi iz jednog mesta u Jugoslaviji u drugo mesto u Jugoslaviji preko stranog carinskog područja;
7. domaća roba koja je, u smislu posebnih saveznih propisa, izjednačena sa robom koja se uvozi, odnosno izvozi.

(4) Carinskom robom, u smislu stava 1. ovog člana, ne smatraju se:

1. javne isprave;
2. pismonosne pošiljke koje ne sadrže carinsku robu;
3. trgovačka korespondencija, poslovne knjige i robna, pravna i finansijska dokumentacija;
4. čekovi, menice, obveznice, akcije i efektivni novac.

Carinski nadzor

Član 5.

(1) Carinski nadzor obuhvata mere za sprečavanje neovlašćenog postupanja s carinskom robom i obezbeđenje njene istovetnosti dok se ne sprovede carinski postupak.

(2) Carinski nadzor obuhvata naročito:

1. čuvanje i pregled carinske robe;
2. sprovođenje carinske robe;
3. stavljanje carinskih obeležja;
4. uzimanje uzoraka, prospekata, fotografija ili drugih podataka kojima se obezbeđuje istovetnost robe;
5. pregled i pretres prevoznih i prenosnih sredstava i vozačkog osoblja, odnosno posade;
6. pregled prtljaga putnika i lični pretres putnika.

(3) Učesnici u postupku dužni su da omoguće sprovođenje mera carinskog nadzora iz stava 2. ovog člana.

Član 6.

(1) Carinskom nadzoru podleže:

1. carinska roba;
2. putnici i posada, odnosno vozačko osoblje prevoznih i prenosnih sredstava.

(2) Zabranjeno je skrivanje i lažno prikazivanje robe koja se uvozi, izvozi ili provozi radi izbegavanja carinskog nadzora.

Član 7.

(1) Carinskom nadzoru ne podležu:

1. domaći i strani vojni brodovi;
2. brodovi dok plove na delovima graničnih reka na kojima se po međunarodnim ugovorima ne može vršiti carinski nadzor;
3. brodovi organa unutrašnjih poslova;
4. domaći i strani vojni vazduhoplovi.

(2) Izuzetno od odredbe stava 1. ovog člana carinskom nadzoru podležu:

1. roba, putnici i članovi posade koji se iskrcavaju, odnosno ukrcavaju na brodove iz tač. 1. i 3. stava 1. ovog člana, kao i saobraćaj između tih brodova i obale;
2. roba, putnici i članovi posade koji se iskrcavaju, odnosno ukrcavaju na vazduhoplove iz tačke 4. stava 1. ovog člana.

(3) Lica iz stava 2. ovog člana dužna su da carinsku robu prijave carinarnici radi sprovođenja carinskog postupka.

Član 8.

(1) Carinski nadzor vrše carinarnice.

(2) Evidenciju o carinskoj robi radi sprovođenja mera carinskog nadzora vodi nadležna carinarnica.

(3) Direktor Savezne uprave carina propisuje način vođenja evidencije iz stava 2. ovog člana.

Član 9.

Pored mera utvrđenih ovim zakonom, Vlada može propisati posebne mere carinskog nadzora.

Član 10

(1) Carinska obeležja moraju ostati nepovređena dok ih ne skine nadležna carinarnica, ako ovim zakonom nije drukčije određeno.

(2) Direktor Savezne uprave carina propisuje vrste carinskih obeležja i način njihove upotrebe.

II CARINSKI PRELAZ, PRIJAVLJIVANJE ROBE l PLAĆANJE CARINE

Carinski prelaz

Član 11.

(1) Uvoz, izvoz i provoz robe, odnosno prelaz lica preko carinske linije vrše se preko graničnih prelaza za međunarodni saobraćaj.

(2) Projektovanje, izgradnja, odnosno rekonstrukcija graničnog prelaza za međunarodni saobraćaj, za deo koji je određen za sprovođenje carinskog nadzora i carinskog postupka, vrše se na osnovu saglasnosti direktora Savezne uprave carina.

Član 12.

(1) Preko graničnih prelaza za pogranični saobraćaj mogu prelaziti i prenositi carinsku robu samo lica koja to pravo imaju na osnovu zakona ili međunarodnog ugovora.

(2) Preko graničnih prelaza za pogranični saobraćaj dvovlasnici mogu prenositi stvari potrebne za obrađivanje njihovih imanja, kao i druge stvari koje mogu prenositi na osnovu međunarodnog ugovora.

(3) Lekari, veterinari i drugo medicinsko osoblje koji imaju boravište u carinskom pograničnom pojasu mogu, u slučaju hitne potrebe, preko graničnih prelaza za pogranični saobraćaj prenositi instrumente i lekove potrebne za obavljanje svoje delatnosti.

(4) Vatrogasci i druge ekipe koji učestvuju u spašavanju ljudi i imovine u elementarnim nepogodama mogu, u slučaju potrebe, preko svih graničnih prelaza prenositi potrebnu opremu i ostala tehnička sredstva.

(5) Ako je granični prelaz za pogranični saobraćaj istovremeno i granični prelaz za međunarodni saobraćaj, lica iz st. 1. i 2. ovog člana mogu uvoziti, odnosno izvoziti i drugu robu bez prava korišćenja povlastice iz člana 25. ovog zakona.

Vreme prelaska carinske linije

Član 13.

(1) Prenos robe i prelaz prevoznih sredstava i njihovog vozačkog osoblja, odnosno članova posade i putnika preko graničnih prelaza za međunarodni saobraćaj mogu se vršiti u svako doba dana i noći.

(2) Prenos robe i prelaz lica preko ostalih graničnih prelaza mogu se vršiti samo u dnevno vreme.

(3) Izuzetno od odredbe stava 2. ovog člana, direktor Savezne uprave carina može propisati da se prenos robe i prelaz lica preko graničnog prelaza iz st. 1. i 2. ovog člana mogu vršiti i u drugo vreme.

Član 14.

Dnevnim vremenom, u smislu člana 13. stav 2. ovog zakona, smatra se vreme:

1. u januaru i decembru - od 7 do 17 časova;
2. u februaru i novembru - od 6 do 18 časova;
3. u martu, septembru i oktobru - od 5 do 19 časova;
4. u aprilu i avgustu - od 4 do 19 časova;
5. u maju, junu i julu - od 4 do 20 časova.

Prijavljivanje carinske robe

Član 15.

(1) Sva roba koja se uvozi, izvozi ili provozi preko carinske linije, odnosno koja se unosi ili iznosi iz slobodne ili carinske zone ili slobodne carinske prodavnice mora se prijaviti graničnoj, odnosno drugoj nadležnoj carinarnici, po postupku i na način koji su propisani odredbama ovog zakona i propisima donesenim na osnovu ovog zakona.

(2) Isprave koje se podnose prilikom prijavljivanja carinske robe moraju biti pravilno i tačno popunjene.

Član 16.

(1) Državni organi (sudovi, organi inspekcije, organi unutrašnjih poslova i dr.) dužni su da najbližoj carinarnici prijave svu robu i prevozna sredstva koja se kod njih nalaze, koje su ti organi privremeno ili konačno oduzeli, a postoji osnovana sumnja da je to carinska roba nad kojom nije sproveden carinski postupak po odredbama ovog zakona.

(2) Roba i prevozna sredstva iz stava 1. ovog člana ne mogu se predati drugome pre nego što se plate carina i druge uvozne dažbine. Državni organi iz stava 1. ovog člana dužni su da uplate carinu i druge uvozne dažbine pre predaje carinske robe kupcu ili drugom licu kome su robu ustupili.

(3) Carina i druge uvozne dažbine plaćaju se po podmirenju troškova nastalih u vezi sa robom iz stava 2. ovog člana (čuvanje, prodaja i si.).

(4) Sredstva ostvarena prodajom carinske robe iz stava 2. ovog člana, po uplati carine i drugih uvoznih dažbina, raspoređuju se saglasno odredbama saveznih propisa o prekršajima i propisima o izvršenju krivičnih sankcija.

Obaveza plaćanja carine

Član 17.

(1) Roba koja se uvozi u carinsko područje Jugoslavije podleže plaćanju carine po stopama određenim Carinskom tarifom, ako ovim zakonom nije drukčije određeno.

(2) Plaćanju carine ne podleže:

1. roba koja se izvozi, iznosi ili šalje iz carinskog područja Jugoslavije, ako u Carinskoj tarifi nije drukčije određeno;
2. roba koja se provozi preko carinskog područja Jugoslavije;
3. roba koja je izvezena i ocarinjena, a u Jugoslaviju se vraća neprodata ili se vraća zbog toga što ne odgovara obavezama koje proizlaze iz ugovora, odnosno poslovnog odnosa na osnovu kog je bila izvezena;
4. roba koju su jugoslovenski državljani izvezli i koja je ocarinjena, a vraća se iz inostranstva;
5. dokumentacija koja se šalje u vezi s međunarodnim licitacijama i konkursima;
6. štampani ili snimljeni materijal iz oblasti kulture, prosvete i nauke, kao i dokumentacija koju državni organi, preduzeća i druge organizacije primaju na osnovu međunarodnih ugovora koje su potpisali i potvrdili nadležni organi;
7. televizijske, filmske ili na drugi način snimljene vesti ili slike i programski prilozi za direktnu emisiju sredstvima javnog informisanja;
8. potrošni materijal koji se besplatno prima iz inostranstva, a koji je namenjen učesnicima
9. međunarodnih simpozijuma, konferencija i sličnih sastanaka koji se održavaju u Jugoslaviji;
10. poljoprivredni proizvodi koji ostaju kao rezultat umnožavanja u procesu proizvodnje semenske robe od privremeno uvezenog semenskog materijala;
11. roba koja se izvozno-uvozno carini bez prelaska carinske linije na osnovu zaključenog i registrovanog ugovora sa stranim licem o ustupanju izgradnje investicionog objekta stranom izvođaču u Jugoslaviji;
12. roba koja se prodaje u slobodnim carinskim prodavnicama.

Član 18.

(1) Obaveza plaćanja carine nastaje:

1. za robu koja se uvozi - danom kad je roba prešla carinsku liniju, a za robu koja se iz slobodne ili carinske zone stavlja u promet na domaćem tržištu - danom kad je roba prešla iz slobodne ili carinske zone na domaće tržište;
2. za brodove kupljene u inostranstvu, ako se počnu privredno iskorišćavati pre prelaska carinske linije - danom dobijanja privremenog plovidbenog lista;
3. za robu smeštenu u konsignacionom skladištu - danom kad je kupac preuzeo robu sa konsignacionog skladišta;
4. za robu privremeno uvezenu u carinsko područje Jugoslavije - danom podnošenja deklaracije za carinjenje te robe, odnosno danom isteka roka za koji je odobren privremeni uvoz;
5. za robu privremeno uvezenu u carinsko područje Jugoslavije, a za koju postoji obaveza plaćanja carine i drugih uvoznih dažbina iz člana 167. ovog zakona - danom podnošenja deklaracije za carinjenje, odnosno danom donošenja rešenja o naplati;
6. za robu i prevozna sredstva iz člana 16. ovog zakona - danom izvrsnosti odluke organa kojom je roba ili prevozno sredstvo oduzeto, odnosno danom donošenja odluke o dozvoli izvršenja;
7. za robu koja se iz konsignacionog skladišta prenosi u carinsko skladište - danom kad je roba iznesena iz konsignacionog skladišta;
8. za provoznu robu koja je na carinskom području Jugoslavije zadržana radi uvoza - danom podnošenja carinske deklaracije za carinjenje te robe, odnosno ako deklaracija nije podnesena - danom stavljanja robe u slobodan promet na domaćem tržištu;
9. za robu koja se izvozno-uvozno carini bez prelaska robe preko carinske linije - danom podnošenja carinske deklaracije.

Član 19.

Ako roba koja se uvozi, odnosno izvozi bude uništena dok se nalazi pod carinskim nadzorom, prestaje obaveza plaćanja carine.

Član 20.

(1) Iznos carine i drugih uvoznih dažbina za robu za koju je nastala obaveza plaćanja carine utvrđuje se prema stanju robe i po propisima koji važe:

1. za robu koja se uvozi - na dan podnošenja carinske deklaracije;
2. za robu koju putnici sobom nose - na dan carinjenja;
3. za brodove kupljene u inostranstvu ako se privredno iskorišćavaju pre prelaska carinske linije - na dan dobijanja privremenog plovidbenog lista;
4. za robu smeštenu u konsignacionom skladištu - na dan kad je kupac preuzeo robu iz konsignacionog skladišta;
5. za robu koja je bila privremeno uvezena u carinsko područje Jugoslavije - na dan podnošenja deklaracije za carinjenje, odnosno na dan donošenja rešenja o obračunu i naplati;
6. za robu i prevozna sredstva iz člana 16. ovog zakona - na dan izvrsnosti odluke organa kojom je roba ili prevozno sredstvo oduzeto, odnosno na dan donošenja odluke o dozvoli izvršenja;
7. za robu koja se iz konsignacionog skladišta prenosi u carinsko skladište - na dan podnošenja carinske deklaracije;
8. za provoznu robu koja je na carinskom području Jugoslavije zadržana radi uvoza - na dan podnošenja deklaracije za carinjenje te robe, a ako carinska deklaracija nije podnesena - na dan donošenja rešenja o naplati carine i drugih uvoznih dažbina;
9. za robu koja se izvozno-uvozno carini bez prelaska preko carinske linije - na dan podnošenja carinske deklaracije;
10. za robu koja se carini u smislu člana 37. stav 3, člana 119. stav 2. i člana 205. stav 1. ovog zakona - na dan donošenja rešenja o naplati carine i drugih uvoznih dažbina.

(2) Iznos carine za robu proizvedenu ili oplemenjenu u slobodnoj zoni koja se stavlja u promet na domaćem tržištu utvrđuje se po propisima koji važe na dan podnošenja carinske deklaracije.

Carinski obveznik

Član 21.

(1) Carinski obveznik je primalac robe; vlasnik robe ili lice koje on ovlasti; lice na koje glasi prevozna isprava; lice na koje su prenesena prava iz prevozne isprave; lice koje robu unosi u carinsko područje Jugoslavije ili iznosi iz carinskog područja Jugoslavije, kao i druga lica koja su, u slučajevima predviđenim ovim zakonom, dužna da plate carinu.

(2) Za robu koja se izgubi ili na drugi način nestane na putu od carinske linije do prijemne carinarnice, carinski obveznik je vozar, odnosno lice koje je robu preuzelo od carinarnice.

(3) Preduzeće i drugo pravno lice koji u carinskom postupku učestvuju kao carinski obveznici podnose zahtev Saveznoj upravi carina radi upisa u registar carinskih obveznika.

(4) Savezna uprava carina vodi evidenciju lica iz stava 3. ovog člana.

Oslobođenja od plaćanja carine

Član 22.

Oslobođeni su od plaćanja carine:

1. šefovi stranih država i izaslanici šefova stranih država u specijalnoj misiji, kao i članovi njihove pratnje - na predmete namenjene službenim potrebama i ličnoj upotrebi;
2. međunarodne organizacije - na predmete namenjene službenim potrebama;
3. međunarodne i druge strane humanitarne organizacije - na robu namenjenu pružanju humanitarne pomoći;
4. diplomatska i konzularna predstavništva stranih država u Jugoslaviji - na predmete namenjene službenim potrebama;
5. šefovi stranih diplomatskih predstavništava u Jugoslaviji i članovi njihovih užih porodica - na predmete namenjene ličnoj upotrebi.

Član 23.

(1) Oslobođeni su od plaćanja carine u granicama reciprociteta:

1. diplomatsko osoblje stranih diplomatskih predstavništava u Jugoslaviji i članovi njihovih užih porodica - na predmete namenjene ličnoj upotrebi;
2. konzularno osoblje stranih konzularnih predstavništava u Jugoslaviji i članovi njihovih užih porodica - na predmete namenjene ličnoj upotrebi;
3. osoblje stranih diplomatskih i konzularnih predstavništava u Jugoslaviji - na predmete domaćinstva.

(2) Povlastice iz stava 1. ovog člana ne mogu koristiti jugoslovenski državljani ni strani državljani stalno nastanjeni u Jugoslaviji.

Član 24.

(1) Oslobođena je od plaćanja carine Vojska Jugoslavije - na predmete naoružanja i vojne opreme i na njihove delove, uključujući i tehničku, remontnu i proizvodnu dokumentaciju, odnosno na mašine, aparate, rezervne delove i reprodukcioni materijal za proizvodnju predmeta naoružanja i vojne opreme i njihovih delova, koji se ne proizvode u Jugoslaviji.

(2) Pravo na oslobođenje od plaćanja carine, na osnovu stava 1. ovog člana, ostvaruje se na osnovu potvrde koju izdaje savezni organ nadležan za poslove odbrane u skladu sa programom razvoja Vojske Jugoslavije.

(3) Oslobođeni su od plaćanja carine organi unutrašnjih poslova i kazneno-popravne ustanove na predmete koji se ne proizvode u Jugoslaviji, a koji se uvoze u skladu s programima razvoja službe unutrašnjih poslova, odnosno službe obezbeđenja kazneno-popravnih ustanova koje utvrđuje nadležni organ.

(4) Rešenje o oslobođenju od plaćanja carine u skladu s programima razvoja službe unutrašnjih poslova donosi funkcioner koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poslove finansija, na predlog funkcionera koji rukovodi saveznim organom nadležnim za unutrašnje poslove, a u skladu s programima razvoja službe obezbeđenja kazneno-popravnih ustanova - na predlog funkcionera koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poslove pravosuđa ili nadležnog republičkog organa.

Član 25.

(1) Oslobođeni su od plaćanja carine:

1. putnici koji dolaze iz inostranstva - na predmete koji služe njihovim ličnim potrebama za vreme putovanja (lični prtljag), bez obzira na to da li ih nose sobom ili su ih dali na prevoz vozaru;
2. domaći putnici, pored predmeta ličnog prtljaga - na predmete koje unose iz inostranstva, ako nisu namenjeni preprodaji, do vrednosti koju propisuje Vlada;
3. strani državljani koji su dobili jugoslovensko državljanstvo i strani državljani koji su dobili azil, odnosno odobrenje za stalno nastanjenje u Jugoslaviji - na predmete za svoje domaćinstvo, osim na putnička motorna vozila;
4. jugoslovenski državljani - članovi posada domaćih brodova, kao i jugoslovenski državljani koji su po ma kom osnovu bili na radu u inostranstvu neprekidno najmanje dve godine ili najmanje 24 meseca u periodu od četiri godine - na predmete za svoje domaćinstvo i predmete privrednog inventara za obavljanje privredne delatnosti za koju je registrovan kod nadležnog organa, osim na motorna vozila, koje unose ili prime iz inostranstva u roku od jedne godine od dana povratka sa rada u inostranstvu, do vrednosti koju propiše Vlada;
5. jugoslovenski i strani državljani - na predmete koje prime iz inostranstva u pošiljkama, do vrednosti koju propiše Vlada;
6. jugoslovenski i strani državljani - na lekove za ličnu upotrebu koje primaju iz inostranstva u pošiljkama;
7. jugoslovenski i strani državljani stalno nastanjeni u Jugoslaviji - na predmete nasleđene u inostranstvu;
8. jugoslovenski državljani, preduzeća, zajednice i druge organizacije i strani državljani stalno nastanjeni u Jugoslaviji - na odlikovanja, medalje, spomenice, sportske i druge trofeje, odnosno predmete koje dobijaju u inostranstvu na takmičenjima, izložbama i priredbama od međunarodnog značaja;
9. naučnici, književnici i umetnici - na sopstvena dela koja unose iz inostranstva;
10. članovi udruženja umetnika - na robu koja se ne proizvodi u Jugoslaviji, a koja neposredno služi za obavljanje njihove delatnosti;
11. jugoslovenski državljani koji žive u pograničnom pojasu - na proizvode zemljoradnje i stočarstva dobijene sa svojih imanja koja se nalaze u pograničnom pojasu susedne države, kao i na priplod i ostale proizvode dobijene od stoke koja se zbog poljskih radova, ispaša ili zimovanja nalazi na tim imanjima;
12. vozači motornih vozila - na gorivo i mazivo u rezervoarima koji su fabrički ugrađeni u motorna vozila;
13. invalidi - na ortopedska i druga pomagala koja služe kao zamena telesnih organa koji nedostaju, odnosno oštećenih telesnih organa i na rezervne delove i potrošni materijal za korišćenje tih pomagala, osim na putničke automobile, koje unesu ili prime iz inostranstva za ličnu upotrebu;
14. invalidi l i II kategorije, kao i lica čiji stepen invaliditeta odgovara invaliditetu l i II kategorije, koji se posle sprovedene profesionalne rehabilitacije osposobe za određenu delatnost - na opremu za vršenje te delatnosti koja se ne proizvodi u Jugoslaviji;
15. Savez slepih i slabovidnih Jugoslavije i Savez gluvih i nagluvih Jugoslavije, odnosno članovi tih saveza - na specifičnu opremu, uređaje i instrumente i na njihove rezervne delove i na potrošni materijal za korišćenje te opreme za potrebe slepih i slabovidnih lica, kao i za potrebe gluvih i nagluvih lica, koji se ne proizvode u Jugoslaviji. Savez udruženja distrofičara Jugoslavije i Savez udruženja paraplegičara Jugoslavije, odnosno članovi tih saveza - na specifičnu opremu, uređaje i instrumente i njihove rezervne delove i na potrošni materijal za potrebe lica obolelih od mišićnih i neuromišićnih bolesti, koji se ne proizvode u Jugoslaviji i građani - na specifičnu opremu, uređaje i instrumente za zdravstvo i na rezervne delove i potrošni materijal za korišćenje te opreme, za ličnu upotrebu, koji se ne proizvode u Jugoslaviji;
16. jugoslovenski državljani - na robu, osim na motorna vozila, koju besplatno prime iz inostranstva ili je nabave iz sredstava koja su dobili kao novčanu pomoć, a koja je namenjena otklanjanju posledica elementarnih nepogoda (zemljotresi, poplave, suše, ekološki udesi i si.), rata ili oružanih sukoba.

Pravo na oslobođenje od plaćanja carine iz ove tačke može se ostvariti ako Savezna vlada utvrdi da su posledice elementarnih nepogoda takve da za njihovo otklanjanje treba dozvoliti uvoz robe uz oslobođenje od plaćanja carine i ako se ta roba uveze u roku koji odredi Savezna vlada.

Pravo na oslobođenje od plaćanja carine na robu nabavljenu sredstvima dobijenim u Jugoslaviji može se ostvariti samo na robu koja se ne proizvodi u Jugoslaviji.

(2) Povlastica iz tačke 3. ovog člana može se koristiti samo za predmete koji se uvezu u roku od jedne godine od dana dobijanja jugoslovenskog državljanstva, odnosno azila ili od dana dobijanja odobrenja za stalno nastanjenje. Taj rok carinarnica može produžiti ako to zahtevaju posebne okolnosti pod kojima se doseljavanje vrši

Član 26.

Oslobođeni su od plaćanja carine:

1) preduzeća i drugi oblici organizovanja za obavljanje delatnosti radi sticanja dobiti sa stranim ulogom, na uvoz opreme, osim putničkih motornih vozila i automata za zabavu i igru na sreću, pod uslovima propisanim Zakonom o stranim ulaganjima.

Pravo na oslobođenje od plaćanja carine po ovoj tački može se ostvariti na osnovu specifikacije opreme po tar. brojevima i tar. oznakama Carinske tarife, koju overava Savezno ministarstvo za ekonomske odnose sa inostranstvom, po rešenju, izdatom od strane registarskog suda odnosno drugog organa o izvršenoj registraciji stranih ulaganja;

2) preduzeća, druge organizacije i zajednice - na robu, osim na motorna vozila, koju besplatno prime ili je nabave iz sredstava koja su dobile kao novčanu pomoć, ako je namenjena otklanjanju posledica prouzrokovanih elementarnim nepogodama (zemljotresi, poplave, suše, ekološki udesi i si.), ratom ili oružanim sukobima.

Pravo na oslobođenje od plaćanja carine po ovoj tački može se ostvariti samo ako Vlada utvrdi da su posledice elementarnih nepogoda takve da za njihovo otklanjanje treba dozvoliti uvoz robe uz oslobođenje od plaćanja carine i ako se ta roba uveze u roku koji odredi Vlada.

Pravo na oslobođenje od plaćanja carine na robu nabavljenu sredstvima dobijenim u Jugoslaviji može se ostvariti samo na robu koja se ne proizvodi u Jugoslaviji.

3) preduzeća - na opremu koju uvoze radi zamene opreme uništene u požaru, eksploziji, elementarnim nepogodama, ratu, oružanim sukobima ili saobraćajnoj nezgodi, ako su ispunjeni sledeći uslovi:

• a) da je vrednost uništene opreme veća od 15% od ukupne neamortizovane vrednosti opreme preduzeća;
• b) da se oprema uvozi radi zamene uništene opreme;
• v) da se oprema ne proizvodi u Jugoslaviji;
• g) da je ostvarena naknada štete po osnovu osiguranja uništene opreme, osim ako organizacija za osiguranje ne vrši osiguranje za određeni rizik;

4) preduzeća, druge organizacije i zajednice koje se bave naučnoistraživačkom, obrazovnom, kulturno-obrazovnom i verskom delatnošću, tehničkom kulturom, kulturno-umetničkom delatnošću, delatnostima zaštite prirode i kulturnih dobara, fizičkom kulturom i sportom i kontrolom kvaliteta životne sredine - na robu koja se ne proizvodi u Jugoslaviji, a služi neposredno za obavljanje tih delatnosti;

5) preduzeća u oblasti zdravstva - na specifičnu opremu, uređaje i instrumente za zdravstvo i njihove rezervne delove i na potrošni materijal za korišćenje te opreme, koji se ne proizvode u Jugoslaviji i ako se uvoze radi opremanja tih preduzeća u skladu s programima razvoja zdravstva u republici;

6) preduzeća za radno i profesionalno osposobljavanje i zapošljavanje invalida - na opremu i rezervne delove koji se ne proizvode u Jugoslaviji, a koriste se za profesionalno osposobljavanje i radno angažovanje invalida;

7) vatrogasne organizacije i društva - na opremu i delove te opreme koji se ne proizvode u Jugoslaviji, a namenjena je gašenju požara;

8) državni organi, preduzeća i druge organizacije - na opremu koja se ne proizvodi u Jugoslaviji, a služi neposredno za zaštitu životne sredine;

9) preduzeća, druge organizacije i zajednice - na medalje i plakete koje primaju iz inostranstva radi dodeljivanja na međunarodnim takmičenjima koja se organizuju u Jugoslaviji;

10) muzeji i umetničke galerije - na zbirke i umetničke predmete koji su njima namenjeni i arhivi -za arhivski materijal;

11) državni organi, preduzeća, druge organizacije, zajednice i zadužbine - na robu koju besplatno prime iz inostranstva za naučne, prosvetne, kulturne, sportske, humanitarne, verske, zdravstvene i socijalne svrhe, kao i za zaštitu životne sredine;

12) državni organi, preduzeća, druge organizacije i zajednice - na reklamni materijal i uzorke koje besplatno prime iz inostranstva.

Vlada propisuje za koji se reklamni materijal i uzorke može koristiti oslobođenje od plaćanja carine iz ove tačke, kao i vrednost i količinu tog reklamnog materijala i uzoraka;

13) organizacije Crvenog krsta - na robu koju uvezu iz inostranstva, a ne proizvodi se u Jugoslaviji i koja služi za izvršavanje njihovih humanitarnih zadataka;

14) strani izlagači koji učestvuju na međunarodnim sajmovima i trgovačkim izložbama u Jugoslaviji - na predmete koje unesu ili prime iz inostranstva radi uobičajene raspodele i potrošnje za vreme održavanja sajma, odnosno izložbe.

Vlada propisuje vrstu i količinu robe za koju se može koristiti oslobođenje od plaćanja carine iz ove tačke.

Član 27.

(1) Zabranjeno je lažno prikazivanje činjenica radi ostvarivanja prava na oslobođenje od plaćanja carine po osnovu odredaba ovog zakona.

(2) Roba koja je bila predmet povlastice iz člana 22. tač. 2. 3. i 4, člana 23. stav 1, člana 24. stav 3, člana 25. stav 1. tač. 3. i 4. i člana 26. ovog zakona ne može se otuđiti, dati drugom na upotrebu ili upotrebiti u druge svrhe a ne u svrhe zbog kojih je korisnik povlastice bio oslobođen plaćanja carine i drugih uvoznih dažbina, u roku od tri godine od dana uvoza.

(3) Lica iz člana 22. tač. 2. 3. i 4, člana 23. stav 1, člana 24. stav 3, člana 25. stav 1. tač. 3. i 4, kao i preduzeća i druga pravna lica iz člana 26. ovog zakona koji robu za koju nije plaćena carina i druge uvozne dažbine otuđe, daju drugom na upotrebu ili upotrebe u druge svrhe, a ne u svrhe zbog kojih su oslobođeni od plaćanja carine i drugih uvoznih dažbina, pre isteka roka od tri godine od dana uvoza, dužni su da prethodno plate carinu po stopi utvrđenoj u Carinskoj tarifi i druge uvozne dažbine. Carina i druge uvozne dažbine obračunavaju se prema stanju robe i po propisima koji važe na dan podnošenja zahteva za obračun i plaćanje carine i drugih uvoznih dažbina, odnosno na dan donošenja rešenja o naplati carine i drugih uvoznih dažbina, ako nije podnesen zahtev za obračun i plaćanje carine i drugih uvoznih dažbina.

Član 28.

(1) Potvrdu da se roba ne proizvodi u Jugoslaviji izdaje Privredna komora Jugoslavije.

(2) Na osnovu zahteva za oslobođenje od plaćanja carine po osnovu ovog zakona carinarnica donosi rešenje o oslobođenju od plaćanja carine.

(3) Evidenciju o vrednosti robe koju uvoze pravna lica po osnovu cl. 22. do 26. ovog zakona vodi Savezna uprava carina, a evidenciju o vrednosti robe koju uvoze fizička lica po osnovu člana 25. stav 1. tač. 3. i 4. ovog zakona - nadležna carinarnica.

Član 29

Propise o postupku ostvarivanja prava na oslobođenje od plaćanja carine donosi Vlada.

lII CARINSKA TARIFA

Član 30.

(1) Na robu koja se uvozi u carinsko područje Jugoslavije plaća se carina po stopama utvrđenim Carinskom tarifom.

(2) Carinska tarifa propisuje se posebnim saveznim zakonom.

Član 30a

BRISAN - sa 23/01

Dažbina za carinsko evidentiranje

Član 31.

Na robu koja se uvozi, osim na robu koja je po važećim propisima oslobođena od plaćanja carine, plaća se dažbina za carinsko evidentiranje u visini od 0,5% carinske osnovice.

Carinska osnovica

Član 32.

(1) Carinska osnovica na koju se primenjuju stope iz Carinske tarife je vrednost robe

(2) Vrednost robe koja čini carinsku osnovicu je ugovorena cena (transakcijska vrednost). Ugovorenom cenom smatra se stvarno plaćena cena ili cena koju treba platiti za robu kupljenu radi uvoza u Jugoslaviju.

(3) Pod ugovorenom cenom koja čini carinsku osnovicu podrazumeva se:

1. da su uključeni svi troškovi i drugi izdaci u vezi sa prodajom i isporukom robe u graničnoj luci, odnosno graničnom pristaništu ili mestu ulaska robe u carinsko područje Jugoslavije;
2. da su isključeni svi troškovi, dažbine i takse koje se naplaćuju u carinskom području Jugoslavije;
3. da nema ograničenja za kupce u pogledu raspolaganja robom ili korišćenja robe, osim ograničenja koja su utvrđena domaćim propisima a odnose se na zabranu preprodaje u treće zemlje, ili ograničenja koja ne utiču bitno na vrednost robe;
4. da ugovor o kupoprodaji ne sadrži uslove ili obaveze čija vrednost ne može biti utvrđena u odnosu na vrednost robe koja se carini;
5. da nikakva korist od preprodaje ili drugog raspolaganja ili upotrebe neće nastati neposredno ili posredno za prodavca, osim u slučajevima predviđenim članom 36. stav 1. tačka 10. ovog zakona;
6. da kupac i prodavač nisu uzajamno povezani, a ako su povezani da na ugovorenu cenu nije uticao trgovinski, finansijski ili drugi odnos između kupca i prodavca.

(4) Carinska osnovica za robu koja se izvozi je fakturna vrednost robe franko jugoslovenska granica.

Član 33.

(1) Ako se za robu koja se uveze ne može utvrditi carinska osnovica na osnovu člana 32. stav 2. ovog zakona, kao carinska osnovica uzeće se ugovorena cena istovetne robe kupljene radi uvoza u Jugoslaviju i uvezene u isto ili približno isto vreme kao i roba koja se carini.

(2) Ako se za robu koja se uveze ne može utvrditi carinska osnovica na osnovu člana 32. stav 2. ovog zakona i stava 1. ovog člana, kao carinska osnovica uzeće se ugovorena cena slične robe kupljene radi uvoza u Jugoslaviju i uvezene u isto ili približno isto vreme kao i roba koja se carini.

(3) Za utvrđivanje carinske osnovice na osnovu st. 1. i 2. ovog člana koristiće se ugovorena cena istovetne, odnosno slične robe prodate u istom obliku kupoprodaje (maloprodaja ili velikoprodaja) i u približno istoj količini kao roba koja se carini. Ako nema takvih prodaja, koristiće se ugovorena cena istovetne, odnosno slične robe prodate u različitom obliku kupoprodaje ili u različitim količinama.

(4) Ako se u primeni ovog člana utvrdi da postoji više ugovorenih cena istovetne, odnosno slične robe za određivanje carinske osnovice robe koja se uvozi uzeće se najniža ugovorena cena.

Član 34.

(1) Ako se za robu koja se uvozi ne može utvrditi carinska osnovica na osnovu cl. 32. i 33. ovog zakona, postupiće se na sledeći način:

1) ako se roba koja se uvozi, odnosno istovetna ili slična uvezena roba prodaje u Jugoslaviji u istom stanju u kome je uvezena, carinska osnovica za robu koja se uvozi utvrdiće se na osnovu cene po jedinici mere po kojoj se uvezena roba, odnosno istovetna ili slična uvezena roba u tom stanju prodaje licima koja nisu uzajamno povezana sa licima od kojih kupuju tu robu, u najvećoj ukupnoj količini i u isto ili približno isto vreme kad se uvozi roba koja se carini, pod uslovom da se ta cena umanji za iznos

• dogovorene, odnosno uobičajene provizije, ili uobičajene dobiti i opštih troškova u vezi sa prodajom istovetne ili slične robe uvezene u Jugoslaviju;
• uobičajenih troškova prevoza, osiguranja i drugih troškova koji nastaju u Jugoslaviji;
• carine i uvoznih dažbina i drugih dažbina i taksa koje se naplaćuju pri uvozu i prodaji robe u Jugoslaviji

Ako se roba koja se uvozi, odnosno istovetna ili slična uvezena roba ne prodaju u Jugoslaviji u istom stanju u kome je uvezena i ako to carinski obveznik zahteva, carinska osnovica robe utvrdiće se na osnovu cene po jedinici mere po kojoj se uvezena roba posle oplemenjivanja prodaje u najvećoj ukupnoj količini licima u Jugoslaviji koja nisu povezana sa licima od kojih tu robu kupuju, pod uslovom da se ta cena umanji za iznos vrednosti izvršenog oplemenjivanja i elemenata iz stava 1. ove tačke.

(2) Ako se carinska osnovica ne može utvrditi na osnovu stava 1. ovog člana, utvrdiće se na osnovu obračunate vrednosti koja odgovara ukupnom iznosu:

• vrednosti materijala i troškova nastalih u proizvodnji robe koja se uvozi;
• dobiti i svih troškova pri uvozu robe u Jugoslaviju koje ima proizvođač robe koja se carini, odnosno koje imaju proizvođači istovetne ili slične robe iz zemlje izvoza;
• troškova i drugih izdataka iz člana 36. ovog zakona.

(3) Carinski obveznik može podneti zahtev za utvrđivanje carinske osnovice nezavisno od utvrđenog redosleda u st. 1. i 2. ovog člana.

Član 35.

(1) Ako se za robu koja se uvozi ne može utvrditi carinska osnovica na osnovu cl. 32. do 34. ovog zakona, utvrdiće se na drugi odgovarajući način u skladu s odredbama ovog zakona, na osnovu raspoloživih podataka.

(2) Carinska osnovica iz stava 1. ovog člana ne može se utvrđivati na osnovu:

1. prodajne cene robe domaće proizvodnje na domaćem tržištu;
2. prodajne cene robe na tržištu zemlje izvoznice;
3. troškova proizvodnje, osim u slučaju iz člana 34. stav 2;
4. cene robe za izvoz u treće zemlje;
5. proizvoljnih ili fiktivnih vrednosti.

Član 36.

(1) Pod troškovima i drugim izdacima koji se uračunavaju u carinsku osnovicu u smislu člana 32. ovog zakona podrazumevaju se:

1. troškovi prevoza;
2. troškovi osiguranja;
3. provizije posrednika, osim provizije za kupovinu koju plaća kupac;
4. troškovi pakovanja i korišćenja kontejnera;
5. troškovi utovara, istovara i pretovara;
6. srazmerni deo vrednosti sirovina, reprodukcionog materijala i delova za ugrađivanje, nabavljenih u inostranstvu, koje je kupac obezbedio besplatno ili po sniženoj ceni, a koji su upotrebljeni u proizvodnji robe koja se uvozi;
7. srazmerni deo vrednosti druge robe koju je kupac obezbedio besplatno ili po sniženoj ceni, a koji su utrošeni u proizvodnji robe koja se uvozi;
8. srazmerni deo vrednosti alata, kalupa, matrica i sličnih proizvoda, koje je kupac obezbedio besplatno ili po sniženoj ceni, a koji su korišćeni u proizvodnji robe koja se uvozi;
9. naknade i troškovi u vezi sa korišćenjem prava na upotrebu patenata, modela, znaka ili inostrane fabričke ili trgovačke marke, koje kupac plaća neposredno ili posredno, ako je prodaja uslovljena takvim plaćanjem;
10. deo iznosa ostvaren preprodajom, ustupanjem ili korišćenjem robe koja se uvozi koji se neposredno ili posredno plaća prodavcu;
11. srazmerni deo vrednosti usluga izvršenih u inostranstvu koje kupac posebno plaća, a koje su potrebne za proizvodnju robe koja se uvozi. Vrednost usluge ne sadrži troškove istraživanja izvršenih u inostranstvu.

(2) Izuzetno od odredbe tačke 9. stav 1. ovog člana, naknade i troškovi ne uračunavaju se u carinsku osnovicu ako se roba uvozi s pravom reprodukcije.

Član 37.

(1) Ako se uvozi roba za koju je ugovorena obaveza iz člana 36. stav 1. tačka 10. ovog zakona, carinski obveznik je dužan da u carinskoj deklaraciji to naznači.

(2) Carinski obveznik je dužan da nadležnoj carinarnici naknadno prijavi prodaju, ustupanje ili korišćenje uvezene robe, iz čega proizilazi obaveza doplate prodavcu određenog iznosa, najdocnije u roku od 30 dana od dana nastanka te obaveze.

(3) Na osnovu podnesene prijave carinarnica donosi rešenje kojim se obračunava iznos carine i drugih uvoznih dažbina koji je carinski obveznik dužan da plati.

Član 38.

(1) Ako se u jednoj pošiljci nalazi više vrsta robe koja se carini primenom raznih carinskih stopa, celokupni iznos troškova koji se odnose na prodaju robe, kao i troškova prevoza, osiguranja i dopremanja robe, obračunava se srazmerno vrednosti pojedine vrste robe.

(2) Ako se u jednoj ambalaži nalazi više vrsta robe, troškovi ambalaže obračunavaju se srazmerno vrednosti pojedine vrste robe.

Član 39.

(1) Kao carinska osnovica uzima se vrednost robe označena u fakturi prodavca ako odgovara odredbama ovog zakona koje se odnose na ugovorenu cenu.

(2) Ako je vrednost robe označena u fakturi izražena u stranoj valuti, valuta se preračunava u dinare po kursu za obračun carine i drugih uvoznih dažbina propisanom zakonom kojim se uređuje devizno poslovanje.

(3) Ako faktura nije podnesena iz opravdanih razloga, odnosno ako carinarnica, s obzirom na okolnosti pod kojima se vrši uvoz, smatra da vrednost robe u fakturi ne odgovara odredbama ovog zakona o ugovorenoj ceni, utvrdiće carinsku osnovicu saglasno odredbama cl. 33. do 43. ovog zakona.

(4) Carinska osnovica za robu koja se uvozi bez plaćanja protivvrednosti utvrđuje se na osnovu cl. 33. do 43. ovog zakona.

(5) U postupku carinjenja carinarnica može zatražiti od podnosioca deklaracije sve podatke potrebne za utvrđivanje carinske osnovice u smislu cl. 32. do 43. ovog zakona.

Član 40.

(1) Kamata na kredit i troškovi obezbeđenja novčanih sredstava u inostranstvu (troškovi finansiranja) koji se odnose na plaćanje robe koja se uvozi ne uračunavaju se u carinsku osnovicu ako je finansijski aranžman sačinjen u pismenoj formi pod sledećim uslovima:

1. ako je kamata odvojena od stvarno plaćene cene ili cene koju treba platiti za robu kupljenu radi uvoza u Jugoslaviju;
2. ako je kamata sadržana u ceni, a kupac može da dokaže da je plaćena cena ili cena koju treba platiti približna stvarno plaćenoj ceni za istovetnu ili sličnu robu kupljenu bez finansijskog aranžmana i da je kamatna stopa u okviru stopa za takve transakcije u zemlji u kojoj je obezbeđen kredit.

Član 41.

(1) U carinsku osnovicu za robu koja se uvozi ne uračunavaju se:

1. sva sniženja cene ugovorena i ostvarena pre izvršenog uvoza;
2. troškovi i izdaci za izgradnju, podizanje, montažu, tehničku pomoć i održavanje industrijskih postrojenja, mašina ili opreme nastale u Jugoslaviji;
3. troškovi prevoza, utovara, istovara, pretovara i osiguranja robe nastali u Jugoslaviji.

(2) Izuzetno od odredbe stava 1. tačka 1. ovog člana, kasa skonto koji nije ostvaren pre izvršenog uvoza ne uračunava se u carinsku osnovicu ako uvoznik naknadno podnese dokaz da ga je prilikom plaćanja ostvario.

Član 42.

(1) Za robu koja se privremeno uvozi i koristi pod zakup, a za koju se carinska osnovica ne može utvrditi u smislu cl. 33. i 34. ovog zakona, i za koju ugovorom o zakupu nije predviđena mogućnost kupovine, carinska osnovica utvrđuje se na osnovu iznosa zakupnine obračunatog za pet godina, a ako je ugovoreni period zakupa duži od pet godina - na osnovu iznosa zakupnine obračunatog za ugovoreni period zakupa.

(2) Za upotrebljavanu robu carinska osnovica utvrđuje se na osnovu cl. 32. do 41. ovog zakona. Ako se carinska osnovica upotrebljavane robe utvrđuje na osnovu cena nove robe, carinarnica će tu vrednost umanjiti za procent istrošenosti.

(3) Vrednost robe koja je za vreme prevoza i dopreme, ili dok se nalazi pod carinskim nadzorom oštećena utvrđuje se umanjenjem odgovarajuće ugovorene cene za procent oštećenja. Procent oštećenja utvrđuje carinarnica procenom.

Član 43.

Funkcioner koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poslove finansija propisuje bliže uslove i način utvrđivanja carinske osnovice.

Dodatna carina

Član 44.

(1) Ako strana zemlja u pogledu plaćanja carine ili u toku carinskog postupka ne postupi s robom jugoslovenskog porekla ili s jugoslovenskim brodovima i drugim prevoznim sredstvima isto kao sa robom, brodovima i drugim prevoznim sredstvima drugih zemalja, Vlada može propisati da se na uvoz robe iz odnosne zemlje plaća dodatna carina, odnosno da se na robu ili prevozna sredstva te zemlje primeni poseban postupak, vodeći računa o obavezama preuzetim po međunarodnim ugovorima.

(2) Ako za robu iz stava 1. ovog člana Carinskom tarifom nije predviđeno plaćanje carine, Vlada za takvu robu može odrediti plaćanje carine u procentu od vrednosti robe.

Sezonske carinske stope

Član 45.

(1) Ako carinske stope za poljoprivredne proizvode u određenom periodu ne obezbeđuju stabilnost domaće proizvodnje i domaćeg tržišta, Vlada, na predlog funkcionera koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poslove finansija, a po prethodno pribavljenom mišljenju funkcionera koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poljoprivredu i funkcionera koji rukovodi saveznim organom nadležnim za trgovinu, može pored postojećih carinskih stopa da propiše i sezonske stope, uz vremensko ograničenje njihove primene.

(2) Sezonska carinska stopa iz stava 1. ovog člana ne može da bude veća od 20%.

Preferencijalne carinske stope

Član 46.

(1) Za uvoz robe iz zemalja u razvoju mogu da se odrede preferencijalne carinske stope.

(2) Preferencijalne carinske stope mogu da se primenjuju na robu koja se uvozi iz određenih zemalja u razvoju ako je vrednost te robe u procesu proizvodnje u odnosnoj zemlji uvećana najmanje za 51%.

(3) Vlada propisuje carinske stope iz stava 1. ovog člana.

Jedinstvena carinska stopa

Član 47.

(1) Jedinstvena carinska stopa od 10% primeniće se na robu namenjenu za korišćenje u sopstvenom domaćinstvu, koju fizička lica unose ili primaju iz inostranstva, osim te robe koja je oslobođena plaćanja carine po odredbama ovog zakona.

(2) Vlada propisuje vrednost robe iz stava 1. ovog člana.

Carinski kontingenti

Član 48.

(1) Vlada, u skladu sa ciljevima utvrđene ekonomske politike, donosi kriterijume na osnovu kojih se određuju carinski kontingenti.

(2) Funkcioner koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poslove finansija, na osnovu kriterijuma donesenih na osnovu stava 1. ovog člana, rešenjem odobrava uvoz robe bez plaćanja carine ili uvoz robe uz plaćanje carine po stopi koja je niža od stope određene u Carinskoj tarifi.

(3) Roba za koju je odobren carinski kontingent bez plaćanja carine ne smatra se oslobođenom od plaćanja carine.

(4) Kontrolu, odnosno evidenciju o korišćenju carinskih kontingenata po pojedinim rešenjima i vrstama robe vrši, odnosno vodi Savezna uprava carina.

Posebne mere carinske zaštite

Član 49.

(1) Vlada, na predlog funkcionera koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poslove finansija, a po prethodno pribavljenom mišljenju funkcionera koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poslove ekonomskih odnosa sa inostranstvom i funkcionera koji rukovodi saveznim organom nadležnim za trgovinu, može važeće carinske stope povećati, odnosno smanjiti ili ukinuti, a za robu za koju je u Carinskoj tarifi predviđena carinska stopa "slobodno" može da odredi carinsku stopu 10% pod uslovima:

1. da je cena robe na stranom tržištu povećana, odnosno smanjena za najmanje 15% u odnosu na važeće cene te robe na tom tržištu, da ta promena traje najmanje tri meseca i da bi mogla izazvati poremećaje na domaćem tržištu; ili
2. da preduzeće ili drugo lice ostvaruje na domaćem tržištu monopolski položaj, odnosno monopolsku cenu za određenu robu; ili
3. da je cena robe na domaćem tržištu povećana, odnosno smanjena za najmanje 15 % i da ta promena može izazvati poremećaje na domaćem tržištu.

(2) Rok primenjivanja propisa iz stava 1. ovog člana mora biti ograničen.

(3) Funkcioner koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poslove finansija može, po prethodno pribavljenom mišljenju funkcionera koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poslove privrede, rešenjem odobriti uvoz bez plaćanja carine reprodukcionog materijala, poluproizvoda i delova sklopova koji se vrši radi realizacije ugovora o dugoročnoj proizvodnoj kooperaciji zaključenog sa stranim licem - proizvođačem, pod uslovima:

1. da se po tom ugovoru razmenjuju reprodukcioni materijal, poluproizvodi i delovi sklopova u istorodnoj proizvodnji, a radi specijalizacije te proizvodnje;
2. da se reprodukcioni materijal, poluproizvodi i delovi sklopova ne proizvode u zemlji, odnosno da se u zemlji proizvode u nedovoljnim količinama ili neodgovarajućeg kvaliteta.

(4) Funkcioner koji rukovodi saveznim organima nadležnim za poslove finansija, po prethodno pribavljenom mišljenju funkcionera koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poslove privrede, može rešenjem odobriti uvoz sklopova i gotovih proizvoda po stopi koja je za 50 % niža od stope određene u Carinskoj tarifi, a koji se vrši radi realizacije ugovora o dugoročnoj proizvodnoj kooperaciji zaključenog sa stranim licem - proizvođačem, pod uslovima:

1. da se po tom ugovoru razmenjuju sklopovi i gotovi proizvodi u istorodnoj proizvodnji, a radi specijalizacije te proizvodnje;
2. da su u sklopove, odnosno gotove proizvode ugrađene domaće sirovine, reprodukcioni materijal i delovi u iznosu većem od 40 % od vrednosti sklopova, odnosno gotovih proizvoda;
3. da se sklopovi, odnosno gotovi proizvodi ne proizvode u zemlji, odnosno da se u zemlji proizvode u nedovoljnim količinama ili neodgovarajućeg kvaliteta.

(5) Rešenje iz st. 3. i 4. ovog člana funkcioner koji rukovodi saveznim organom nadležnim za poslove finansija donosi na osnovu zahteva preduzeća i drugog pravnog lica koje je sa stranim licem - proizvođačem zaključilo ugovor o dugoročnoj proizvodnoj kooperaciji, uz koji se prilaže ugovor o dugoročnoj proizvodnoj kooperaciji odobren u skladu sa saveznim zakonom kojim se uređuje spoljnotrgovinsko poslovanje i potvrda iz člana 28. stav 1. ovog zakona.

(6) Roba iz st. 3. i 4. ovog člana ne smatra se oslobođenom od plaćanja carine.

(7) Kontrolu, odnosno evidenciju o uvozu robe iz st. 3. i 4. ovog člana po pojedinim rešenjima i vrstama robe vrši, odnosno vodi Savezna uprava carina.

Zastarelost prava na naplatu carine

Član 50.

(1) Pravo na naplatu carine zastareva za pet godina od dana kada je nastala obaveza za plaćanje carine.

(2) Rok zastarelosti iz stava 1. ovog člana prekida se svakom službenom radnjom nadležnog organa preduzetom radi naplate carine.

(3) Zastarelost prava na naplatu carine nastupa u svakom slučaju po isteku roka od deset godina od dana kad je nastala obaveza plaćanja carine.

Primenjivanje međunarodnih ugovora

Član 51.

Odredbe ovog zakona neće se primenjivati na plaćanje carine za robu koja se uvozi ako je to plaćanje drukčije regulisano potpisanim i potvrđenim međunarodnim ugovorima.

Vođenje upravnog postupka

Član 52.

Savezna uprava carina i carinarnica vode upravni postupak i donose rešenja po odredbama propisa o opštem upravnom postupku, ako odredbama ovog zakona nije drukčije određeno.

Član 53.

(1) Protiv rešenja carinarnice, donesenog u upravnom postupku, može se izjaviti žalba Saveznoj upravi carina.

(2) Žalba se podnosi u roku od 15 dana od dana dostavljanja rešenja.

IV CARINSKI POSTUPAK U ŽELEZNIČKOM SAOBRAĆAJU

Član 54.

(1) Radi sprovođenja mera carinskog nadzora, železnička prevozna sredstva (vozovi), po prelasku carinske linije, zaustavljaju se na graničnoj železničkoj stanici, na carinskim kolosecima koje određuje preduzeće u oblasti železničkog saobraćaja (u daljem tekstu: železnička stanica), u sporazumu sa carinarnicom.

(2) Ako je carinski kolosek zauzet, železnička stanica je dužna da blagovremeno, pre ulaska voza, obavesti graničnu carinarnicu na koji će kolosek železničko prevozno sredstvo stati.

Član 55.

(1) Zajednica jugoslovenskih železnica dužna je da svim carinarnicama dostavi red vožnje vozova u redovnom saobraćaju najdocnije sedam dana pre dana početka njegovog važenja.

(2) Granična železnička stanica dužna je da izveštava graničnu carinarnicu:

1. o uvođenju vanrednih vozova u međunarodnom saobraćaju, uz naznačenje tačnog vremena njihovog polaska u inostranstvo, odnosno dolaska iz inostranstva, najdocnije 24 časa pre dolaska voza;
2. o svakom otkazivanju ili zadocnjenju redovnih i vanrednih vozova u međunarodnom saobraćaju dužem od 30 minuta;
3. o svakom prelasku granice lokomotiva, motornih kola i dresina;
4. o svakom povećanju broja kola u vozovima u međunarodnom saobraćaju za prevoz putnika preko uobičajenog broja.

(3) Železničke stanice u unutrašnjosti Jugoslavije dužne su da carinarnice koje imaju carinske ispostave na tim stanicama izveštavaju o svakoj promeni reda vožnje vozova u međunarodnom saobraćaju za prevoz putnika i o svakom zadocnjenju tih vozova.

Član 56.

(1) Granična železnička stanica je dužna da odmah po dolasku voza iz inostranstva usmeno prijavi voz graničnoj carinarnici.

(2) Granična železnička stanica dužna je da graničnoj carinarnici podnese i pismenu ispravu za voz i robu najdocnije u roku od pet časova od časa dolaska voza.

(3) Roba prispela jednim vozom prijavljuje se graničnoj carinarnici jednom ispravom za uvoz i provoz robe.

Član 57.

Voz ne može nastaviti putovanje dok granična carinarnica ne izvrši sve radnje predviđene propisima donesenim na osnovu ovog zakona, osim ako se carinski postupak sa putnicima ne može sprovesti za vreme redovnog zadržavanja voza u graničnoj železničkoj stanici.

Član 58.

Železnička stanica je dužna da carinarnici obezbedi prostorije potrebne za kontrolu putničkog prometa i sprovođenje drugih mera carinskog nadzora.

V CARINSKI POSTUPAK U DRUMSKOM SAOBRAĆAJU

Član 59.

(1) Sva drumska prevozna, odnosno prenosna sredstva sa robom ili bez robe, koja saobraćaju sa inostranstvom, moraju se zaustaviti kod graničnog branika.

(2) Roba koja se uvozi drumskim prevoznim, odnosno prenosnim sredstvima iz stava 1. ovog člana prijavljuje se graničnoj carinarnici.

Član 60.

Drumska prevozna, odnosno prenosna sredstva ne mogu da nastave putovanje pre nego što granična carinarnica izvrši sve radnje predviđene propisima donesenim na osnovu ovog zakona.